آیا فکر کردن به آن کلاس لخت و بی ریخت ناراحتتان می کند؟ آیا به معلمی که کلاسش شاد و زیباست حسودی می کنید؟ اگر اینطور است امسال قدم تازه ای بردارید. هر معلمی می تواند با استفاده از تجربیات معلمان موفق، محیطی شاد و جذاب برای یادگیری درست کند.

1. اول از همه کارهای مهم تر!
   وقتی برای اولین بار پا درون کلاستان می گذارید با خودتان یک دفتر یادداشت و یک مداد بردارید. در درگاه بایستید و نقشه پلان اتاق را بکشید. در نقشه جای تخته، وسایل، کمدها و پنجره ها را هم مشخص کنید. قبل از اینکه به طور فیزیکی شروع به جا به جا کردن اشیا بکنید، روی نقشه ای که کشیده اید، این کار را با شکلهایی که از کاغذ و به مقیاس بریده اید، انجام دهید. برای این کار می توانید از این فلش استفاده کنید. مسیر رفت و آمد بچه ها، فضای بین میزها و سایر چیزها را در نظر بگیرید. وقتی نقشه تان را در کلاس واقعی پیاده کردید، بین میزها راه بروید و سر میز بچه ها بنشینید تا مطمئن شوید همه راحت هستند و تخته را می بینند.
2. جادوی رنگ
   رنگ ها قیافه کلاستان را تعیین می کنند. رنگی را انتخاب کنید که برایتان جالب است و نشان می دهد که شما از جو کلاس چه می خواهید: می خواهید آرام و آرامش بخش باشد؟ (به رنگ های آبی و سبز فکر کنید) می خواهید شاد و خلاق باشد؟ (از رنگ های گرمسیری استفاده کنید) می خواهید گرم و خانه مانند باشد؟ ( از رنگ های خاک و رنگهای اصلی استفاده کنید) از این رنگها برای تابلوی آگهی های کلاس، جعبه ها و طبقه های کلاس و حتی فرش آن استفاده کنید.
3. چند کاره !
   تخته کلاس را به سه قسمت مساوی تقسیم کنید و دور هر قسمت را با کاغذهای رنگی تزیین کنید. مثلا قسمت صورتی تخته را به روز تولد بچه ها اختصاص دهید و از بچه ها بخواهید راجع به تولدشان روی آن بنویسند و نقاشی کنند. قسمتی هم می تواند برای ساختن داستان مورد استفاده قرار بگیرد.
4. چیز جدیدی را امتحان کنید.
   یکی از جذابیت های چند کار کلاس می تواند "درخت لوله ای" باشد. کمی لوله PVC بخرید و آن را شکل یک تنه درخت در تخته سه لا نصب کرده و کلاس بر پا کنید. روی میله را سوراخ کنید و با میله یا هر چیز مناسب دیگری برای آن شاخه بسازید. کیف ها یا کیسه های کوچک پلاستیکی به هر شاخه آویزان کنید و در آن بازی، فعالیت و کتاب بگذارید. کار دستی های بچه ها می تواند آنجا آویزان شود. با چیزهایی مثل برگ و کاغذ هم می توان آن را تزیین کرد.
5. دیگران را هم شریک کنید!
   بهتر است که تمام کار تزیین کلاس را خودتان انجام ندهید. از بچه ها بخواهید در کار انتخاب رنگ ها و جای وسایل و حل کردن مشکل انبار کردن چیزها به شما کمک کنند. این باعث می شود آنها نسبت به کلاسشان احساس تملک و غرور کنند و درس بزرگی هم در حل مساله بگیرند. بهتر از همه اینها این کار خیلی خلاق است.
   بچه ها می توانند با کمک بزرگترها دیوار کلاس را مثلا به شکل اقیانوس رنگ کنند و از نتیجه کار لذت ببرند.
6. یک ابتکار ساده
   می توانید از یک تابلوی نگه دارنده کارت و یک کارت برای هر دانش آموز، مثل اداره ها، برای حضور و غیاب استفاده کنید. گرداندن هر کارت یعنی بچه سر کلاس است! می توانید پشت هر کارت برای بچه ها پیام تشویق کننده ای هم بنویسید.
7. یک مرکز ارزان!
   بعضی وقت ها نمی توانیم هر گوشه کلاس را به یک مرکز یادگیری اختصاص بدهیم ولی می توانیم با چند سبد و سطل پلاستیکی که هر کدام بازی ها و وسایل کمک آموزشی را نگه می دارند به بچه ها حس شرکت در یک فعالیت یادگیری مهم را بدهیم.
8. روی بچه ها تمرکز کنید
   برای هفته اول سال برای هر بچه شکل یک خانه را فتوکپی کنید. بچه ها می توانند خانه ها را طوری تزیین کنند که نماینده آنها باشد. می توانند روی آنها درباره خودشان بنویسند بعد این خانه ها را به تابلوی کلاس بزنید تا بچه ها همدیگر را بهتر بشناسند.
9. درادامه مطلب مقاله بسیار باارزش درمورد مدیریت زنان قابل مشاهده می باشد
   

جهش تحصیلی دانش آموزان در طرح ارزشیابی توصیفی یکی از مسائلی است که ذهن برخی از اولیای دانش آموزان را به خود معطوف کرده است . در واقع منظور از جهش تحصیلی ، پرش از پایه هاست . یعنی کوتاه کردن مدت عبور دانش آموز از پایه های تحصیلی است . بر این اساس کودکی که درخواست جهش می نماید ، باید سطح رشد مناسب پایه های مورد نظر را داشته باشد و توجه داشته باشیم که این رشد تنها به حیطه شناختی مربوط نمی شود ، بلکه کودک از لحاظ عاطفی و اجتماعی و حتی جسمانی هم باید در سطح مناسبی باشد . پی بردن به این موضوع ، مستلزم مطالعه وضعیت کودک است و نباید کودک به صرف این که توانایی ذهنی بالایی دارد ، این شکل از جهش را تجربه نماید . لازم به تذکر است که انواع دیگری از جهش وجود دارد که توضیح آنها در این مجال نمی گنجد ؛ و تنها به یک مورد آن اشاره ی کوتاهی می نماییم . یکی از اشکال جهش ( روش غنی سازی ) است . در این روش دانش آموز ، ضمن گذراندن عادی دروس پایه های تحصیلی از منابع مختلف درون مدرسه ای ، برون مدرسه ای و با کمک و توجیه اولیاء ، امکانات آموزشی و تربیتی بیشتر ، متناسب با علایق و نیازهای آموزشی کودک فراهم می سازند . این برنامه ها باید با مشورت با معلم ، مدیر و مشاور تحصیلی به کودک ارائه شود . در حقیقت این نوع جهش نوعی برنامه ی مداخله ای است که برای کودکانی که استعداد خاص و ویژه ای دارند ، ارائه و اجرا می شود . به هر حال با این توضیحات ، به اطلاع همکاران تلاشگر و اولیای گرانقدر می رسانیم که جهش تحصیلی دانش آموزان در طرح ارزشیابی توصیفی پیش بینی گردیده است و عزیزان جهت آگاهی کامل از شرایط جهش دانش آموزان ، می توانند با مدیران محترم مدارس و یا کارشناسی های محترم ارزشیابی مناطق و ادارات و سازمان های آموزش و پرورش تماس حاصل فرمایند .

منبع مورد استفاده :

راهنمای اجرای ارزشیابی توصیفی (دکتر محمد حسنی)

( دفتر آموزش و پرورش پیش دبستانی و ابتدائی وزارت آموزش و پرورش )

معلمان خوب:

• هدف دارند

• منتظر موفقیت همه دانش آموزان هستند

• تحمل ابهام را دارند

• برای ارضای نیازهای بچه‌ها تمایل به تغییر و هماهنگی دارند

• از ندانستن ناراحت نمی شوند

• به کارشان فکر می‌کنند

• از مدلهای مختلف یاد می‌گیرند

• از کار و شاگردانشان لذت می‌برند

معلمان خوب هدف دارند

شما نمی توانید به معنای کلی خوب باشید، بلکه باید در چیزی یا کاری خوب باشید. به عنوان معلم معنایش این است که بدانید دانش آموزانتان چه انتظاری دارند، و برای رسیدن به این انتظارات برنامه ریزی کنید، شما هم درباره آنچه در کلاستان رخ می‌دهد، بر پایه اهدافی که می‌خواهید به آنها برسید، انتظاراتی دارید. اگر می‌خواهید بچه‌ها را برای اشتغال آماده کنید، از آنها وقت شناسی و توجه خوب انتظار دارید. اگر در یک کلاس کنکور تدریس می‌کنید، به توضیح شکل تست و کمک به بهبود مهارتهای امتحان دادن بچه‌ها وقت می‌گذرانید و اگر می‌خواهید شاگردانتان در خواندن کتاب بهتر و جدی تر بشوند باید در کلاس وقتی برای خواندن و منابع و کتابهای لازم اختصاص بدهید.

معلمان خوب منتظر موفقیت همه دانش آموزان هستند

این پارادوکس بزرگ تدریس است. اگر ما خودارزیابی مان را کاملاً بر پایه موفقیت شاگردانمان قرار بدهیم، حتماً ناامید خواهیم شد. در همه سطوح، به خصوص در آموزش بزرگسالان، فاکتورهای زیادی در زندگی دانش آموزان وجود دارد که نمی گذارد معلم موفقیت همه را تضمین کند. در عین حال، اگر ما با دیدگاهی جبری، دانش آموزانمان را به رفتار "دست من که نیست" واگذار کنیم، بچه‌ها بی تعهدی ما را حس می‌کنند و ناامید می‌شوند. ولی ما می‌توانیم با یک سوال ساده محیط شادی را درست کنیم: آیا من همه کارهایی را که می‌توانستم در این کلاس، در این زمان، برای رسیدن به نیازهای همه بچه ها، برای رسیدن به همه موفقیت ممکن انجام بدهم، انجام داده ام؟ تا وقتی می‌توانید بگویید "بله" ، شما محیط موفقیت را فراهم کرده اید.

معلمان خوب می‌توانند با ابهام کنار بیایند

یکی از بزرگترین چالش های تدریس از نبود بازخورد آنی و دقیق سرچشمه می‌گیرد. دانش آموزی که امروز در حال سر تکان دادن و زیرلب زمزمه کردن درس جبر از کلاس می‌رود، ممکن است فردا بگوید که موفقیت عالی ای در ریاضی به دست آورده و از درس دیروزتان تشکر کند. راهی برای پیش بینی دقیق نتایج بلند مدت کارمان وجود ندارد. اما گر ما در انتخاب استراتژی و محتوا هدف داشته باشد، و سعی در موفقیت همه دانش آموزان بکنیم کمتر دچار غافلگیری خواهیم شد و به جای آن، روی چیزهایی که می‌توانیم کنترل کنیم تمرکز خواهیم کرد و اعتماد خواهیم داشت که آمادگی با فکر و تأمل احتمالاً نتایج خوبی خواهد داشت نه نتایج بد.

معلمان خوب برای رسیدن به نیازهای بچه‌ها تغییر می‌کنند و منطبق می‌شوند

آیا واقعاً می‌توانیم ادعا کنیم در کلاس جغرافی درس داده ایم، در حالیکه هیچ کس مفاهیم تدریس ما را نفهمیده است؟ اگر هیچ کدام از دانش آموزانمان بیرون از کلاس کتاب به دست نگیرد، آیا ما واقعاً به آنها خواننده خوب بودن را آموخته ایم؟ ما اغلب به این جنبه‌ها فکر نمی کنیم اما آنها در قلب تدریس مؤثر جا دارند. یک طرح درس عالی و یک درس عالی دو موضوع کلاً متفاوت هستند؛ وقتی یکی از آنها در پی دیگری اتفاق می‌افتد خیلی خوب است، اما همه می‌دانیم که این اتفاق هر روزی نیست. ما به بچه‌ها درس می‌دهیم که یاد بگیرند و وقتی یاد نمی گیرند، باید استراتژی های تازه ایجاد کنیم، به راه های تازه فکر کنیم، و کلاً هر کاری که بتوانیم برای زنده کردن فرآیند یادگیری انجام دهیم. داشتن متدولوژی خوب، عالی است اما بهتر است بچه هایی داشته باشیم که در یادگیری خوب، شرکت می‌کنند.

معلمان خوب متفکر هستند

این ویژگی شاید تنها خصوصیت مطمئن و مطلق تمام معلم های خوب است چون که بدون آن هیچ کدام از ویژگی هایی که گفتیم به رشد و بلوغ نمی رسد. معلم های خوب به طور عادی به کلاس شان، دانش آموزانشان، روش هایشان و محتوای تدریسشان فکر می‌کنند. آنها مقایسه می‌کنند و در تضاد بررسی می‌کنند، تمایزها و تشابه‌ها را ترمیم می‌کنند، دوره می‌کنند، حذف می‌کنند و ذخیره می‌کنند. عدم موفقیت در مشاهده آنچه در کلاس رخ می‌دهد ما را از تدریس و فرآیند یادگیری جدا می‌کند و اگر خودمان جدا باشیم، چطور می‌توانیم ارتباط پدید بیاوریم؟

معلمان خوب از ندانستن ناراحت نمی شوند

اگر ما صادقانه و متفکرانه به آنچه در کلاس روی می‌دهد فکر کنیم، اغلب مشکلات و معماهایی را خواهیم یافت که نمی توانیم فوراً آنها را حل کنیم، سوالاتی که نمی توانیم پاسخ بدهیم. راینرماریاریکله در نامه هایش به یک شاعر جوان چنین نوشته است: "بکوش تا خود سوالات را دوست بداری چنانکه گویی آنها اتاقهایی با در بسته هستند یا کتابهایی که به زبانی بسیار غریبه نوشته شده اند. اکنون با سوالات بزی. شاید پس از این، روزی در آینده دور، اندک اندک و بدون توجه، بتوانی راهت را به سوی پاسخ زندگی کنی. " (1986 - صفحه 34 و 35) به همین ترتیب تدریس ما در صورتی سودمند است که بتوانیم اندکی با یک سوال زندگی کنیم، بیندیشیم و مشاهده کنیم و بگذاریم پاسخ سوال در جواب وضعیت خاصی که در آن هستیم، خود رشد می‌کند.

معلمان خوب الگوهای شخصیتی خوب دارند

دوباره به سه معلم خوبتان فکر کنید. چطور نحوه تدریس خود شما، خودآگاه یا ناخود آگاه، توسط اعمال و رفتار آنها شکل گرفته است؟ به بدترین معلمی که داشتید فکر کنید. از چه چیزهایی مطلقاً پرهیز می‌کنید چون به یاد می‌آورید که چه اثر تخریب کننده ای بر شما و هم شاگردی هایتان داشته اند؟ ما تدریس را به تدریج یاد می‌گیریم و ایده‌ها و رفتارها را به آرامی از بسیاری از منابع جذب می‌کنیم. تا به حال چند فیلم دیده اید که شخصیت معلم در آنها حضور داشته است، و چطور این فیلم‌ها به شما الگو داده اند؟ ما همیشه از تأثیرات خوب و بد روی تدریسمان آگاه نیستیم. با اندیشیدن به الگوهای تدریس و نحوه گرفتنشان بهتر می‌توانیم با چالش های جدید تطبیق و تغییر کنیم.

معلمان خوب از کارشان و دانش آموزانشان لذت می‌برند

این نکته بدیهی به نظر می‌رسد، اما به همین سادگی هم فراموش می‌شود. معلمانی که از کار و بچه‌ها لذت می‌برند با انگیزه اند، انرژی دارند و خلاق هستند. در نقطه مقابل لذت، بی حوصلگی است؛ وضعیتی که هیچ کس در آن جرقه ای از علاقه نمی یابد. توجه داشته باشید که لذت بردن از کار و لذت بردن از دانش آموزان دو چیز جداگانه است. تمرکز زیاد بر روی محتوا ممکن است به بچه‌ها حس بی ارتباطی، سوء تفاهیم یا جاماندگی بدهد. توجه بیش از حد روی دانش آموزان، بدون توجه به محتوا، باعث می‌شود دانش آموزان حس خوب و مفهوم شدن داشته باشند اما ممکن است کمکی به آنها در کسب اهداف آموزشی با سرعت مناسب نکند. به دست آوردن تعادل بین این دو نقطه حدی به زمان و توجه نیاز دارد و باید با دقت مشاده کنید با دقت ارزیابی کنید و روی یافته هایتان کار کنید. میل دارم با شعری از لائوتسه، حکیم چینی و صاحب کتاب تائوته چینگ نتیجه گیری کنم. من در تمام این سالها نسخه ای از آن را همراه خودم داشته ام و پیام آن را هم مفید و هم چالش برانگیز یافته ام. این شعر به ما یادآوری می‌کند که تدریس خوب وضعیتی ثابت و ایستا نیست بلکه فرآیندی دائمی است. ما هر روز برای معلم بهتر شدن فرصت داریم و معلم خوب آن کسی است که فرصت‌ها را از دست نداده است.

من تنها سه چیز برای یاد دادن دارم

 سادگی ، صبر، رحم

 با سادگی در اعمال و افکار

 تو به سرچشمه بودن بر می‌گردی

  با صبوری با دوست و دشمن

 تو با بودن همه چیز هماهنگ می‌شوی 

 و با رحیم بودن نسبت به خودت

 با هر آن چیز در جهان ، آشتی می‌کنی

سایه ی سپید

وقتی به کتابای فارسی دبستان نگاه می کنم دلم می گیره....آخه دیگه نه کبری هستش،نه تصمیماش....نه پترس و نه ریز علی، دهقان فداکار....نه چوپان دروغگو و نه حتی شعر زیبای باز باران و نه کلاغ و نه روباهی.....همه رو از دست دادیم.....دوس داشتم پست بلندی راجع به گم کردن همه ی اینا می نوشتم.....اما همین حالا این پستم خیلی بلند شده.....راستش دلتنگ همه ی کودکی ها هستم......

دلتنگ روز اول دبستان....جشن شکوفه ها....بادکنکی که به همه مون دادن.....شیرینی هایی که پخش شد....یا حتی جشن خداحافظی با دبستان....برنامه هایی که اجرا کردیم.....گروههایی که عضو بودم....شیطنت ها و دعواهای کودکی.....نمی دونم تا حالا شده دوس داشته باشید برگردید به اون زمان ها.....دختر خاله م می گفت من که دوس ندارم....اما من عاشق برگشتن به اون زمان ها و دوباره بزرگ شدنم....با همه ی اتفاقاتی که برام پیش اومده که تک تکشون پر از خاطرات تلخ و شیرینه....

الان مثه همیشه که توی خاطره ها فرو می رم یه لبخند ژکوندوار گوشه ی لبم نشسته و همه ی اتفاقات مثه فیلم از جلوی چشمام رد می شن....اوه که عجب دوران پر شکوهی....

___________________________________________________The White Shadow

When schools look Persian Ktabay I clamp are not .... I  Kobra  not Tsmymash not fine .... not Ptrs Ali, farmer devoted shepherd .... not beautiful liar and not even open rain poetry Crow, not Fox, not you lose ..... we all benefit ..... I lost about long posts all the ..... but I wrote this Pstm already been too long ... .. frankly I'm sad all children ......

First day of school celebration lone blossom .... Game .... gum to the moon ..... all sweet .... that was broadcast or even farewell ceremony with school .... we run programs that groups that had members ..... naughty .... and ..... I do not know Dvahay child benefit is I have to go back to the times ..... I grand-daughter said M. I do not benefit I love .... but I Brgshtn a great time and again .... Shdnm happening with all that came before me the single most Tkshvn Shyrynh bitter memories ....

Now, I always Msh Memories I smile down Rome Zhkvndvar sitting corner and all events Lbm Msh film in front of the sand .... Oh Chshmam that the full Shokohi .... _

اول یه خسته نباشید خیلی تووووووووووووووووپ به آقای حسین زائری مسئول آموزش قبلی وتبریک به مناسبت گروه آموزشی جدید

دویم بازم یه خسته نباشیدخیلی گرم به آقای کیمایی معلم راهنمای قبلی وتبریک به مناسبت مسئول آموزشی فعلی

ویه تبریییییییییییییییییییک به مناسبت بازگشایی خونه دوم